28-02-18

De droom



De droom

Kom en vraag mij nog een keer wat ik almaar
niet vergeet: waar jij nu bent als je kijkt 

door een kier in de tijd, begonnen aan een reis.
Het is zo leeg hier dat ik verdwaal als ik niet stilsta, 

schaduw op de muren zoek, samen met de zon 
langzaam onderga. Ben ik het die zwerft en

zweeft, op zomeravonden en vroege ochtenden 
bij je aan komt kloppen, luistert naar het vallen 

van het licht, een wandeling maakt op deze
bladstille dag? En vol huiver aarzel bij het hek 

dat de weg afsluit, mij gebiedt in het duister

de zielloze duif te zien, de aarde om haar heen.

 frb


Ger Lataster, De droom (2010 ). Olieverf op doek, 150x120 cm.
Het schilderij is uit een reeks die Lataster schilderde na de dood van zijn vrouw Hermine van Hall. Het gedicht verscheen eerder in mijn bundel Transit, uitgeverij Meulenhoff, Amsterdam 2012.


Geen opmerkingen: